Τον Ιούνιο του 2025, οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας κατέγραψαν την υψηλότερη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα, φτάνοντας τις 2.507 GWh. Πρόκειται για αύξηση 13% σε σχέση με τον Μάιο και 10% σε ετήσια βάση, σύμφωνα με ανάλυση του Green Tank. Παρά τα θετικά αυτά στοιχεία, σχεδόν το 12,3% της παραγωγής (352 GWh) απορρίφθηκε από το σύστημα λόγω κορεσμού του δικτύου – μια απότομη αύξηση συγκριτικά με τις περσινές περικοπές του Ιουνίου 2024, οι οποίες δεν ξεπερνούσαν το 2,5%.

Η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας ενισχύθηκε σημαντικά, φτάνοντας τις 5.094 GWh, ωστόσο η μέση τιμή στην αγορά επόμενης ημέρας παρέμεινε σχετικά χαμηλή στα 85,4 €/MWh, χάρη στη μεγάλη διείσδυση φθηνής ενέργειας από ΑΠΕ – ειδικά κατά τις ώρες αιχμής των φωτοβολταϊκών.

Πρώτο εξάμηνο 2025: Ισορροπία μεταξύ καθαρών και ορυκτών πηγών

Σε επίπεδο εξαμήνου, οι ΑΠΕ διατήρησαν την κυριαρχία στην ηλεκτροπαραγωγή με 12.435 GWh, σημειώνοντας μικρή αύξηση σε σχέση με πέρυσι. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε το ορυκτό αέριο με 10.925 GWh, που καταγράφει το υψηλότερο επίπεδο της τελευταίας δεκαετίας. Ιδιαίτερα ενισχυμένες εμφανίζονται και οι καθαρές εξαγωγές με 783 GWh, ιστορικό ρεκόρ για τη χώρα.

Σε φθίνουσα πορεία βρίσκονται ο λιγνίτης (1.413 GWh), τα μεγάλα υδροηλεκτρικά (1.463 GWh) και το πετρέλαιο (1.576 GWh), τα οποία παρουσίασαν συνολικές απώλειες 500 GWh σε σχέση με το 2024. Το ποσοστό κάλυψης από ΑΠΕ στη ζήτηση του εξαμήνου (27.038 GWh) διαμορφώθηκε στο 46%, ενώ το ορυκτό αέριο κάλυψε 40,4%.

Οι περικοπές ΑΠΕ σε έξαρση – Προκλήσεις και ανάγκες για το μέλλον

Το σοβαρότερο ζήτημα που αναδεικνύεται αφορά τις περικοπές ενέργειας από ΑΠΕ, οι οποίες στο εξάμηνο έφτασαν τις 1.327 GWh – ποσότητα υπερδιπλάσια σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό διάστημα και πάνω από το σύνολο του 2024. Οι περικοπές κορυφώθηκαν κατά τις μεσημεριανές ώρες, ιδίως όταν η ζήτηση ήταν χαμηλή και η παραγωγή από φωτοβολταϊκά υψηλής τάσης ιδιαίτερα ενισχυμένη (+909 GWh). Αυτή η κατάσταση επιτάσσει επείγουσες παρεμβάσεις στον σχεδιασμό του συστήματος και του δικτύου.

Αναδιαμόρφωση του ενεργειακού μείγματος: Προς ένα νέο ισοζύγιο

Η εικόνα του 2025 επιβεβαιώνει μια ενεργειακή μετατόπιση: το ορυκτό αέριο είναι πλέον ο βασικός ρυθμιστής της παραγωγής, καλύπτοντας τις αυξημένες ανάγκες λόγω εξαγωγών και της μείωσης άλλων πηγών. Ο λιγνίτης συνεχίζει να φθίνει, υποχωρώντας στο χαμηλότερο επίπεδο δεκαετίας, ενώ και τα υδροηλεκτρικά έχουν χάσει έδαφος. Τα καθαρά καύσιμα (ΑΠΕ, μεγάλα ΥΗΕ, βιομάζα, αυτοπαραγωγή) παρήγαγαν σχεδόν όση ενέργεια παρήγαγαν όλα τα ορυκτά καύσιμα, με διαφορά μόλις 15 GWh – επιβεβαιώνοντας τη διαμορφούμενη ενεργειακή ισορροπία.

Το στοίχημα της αξιοποίησης: Αποθήκευση, δίκτυο και ευελιξία

Η μεγάλη πρόκληση πλέον είναι η αξιοποίηση της πλεονάζουσας καθαρής ενέργειας που σήμερα απορρίπτεται. Χωρίς επενδύσεις σε συστήματα αποθήκευσης, ευέλικτες μονάδες αερίου, διασυνδέσεις και αναβάθμιση του δικτύου, η χώρα κινδυνεύει να υπονομεύσει τη δική της ενεργειακή μετάβαση.

Η πορεία είναι σαφής: η Ελλάδα παράγει όλο και περισσότερη πράσινη ενέργεια, αλλά χρειάζεται το κατάλληλο πλαίσιο για να τη χρησιμοποιεί αποτελεσματικά. Το ενεργειακό της μέλλον κρίνεται πλέον όχι μόνο από το τι παράγει, αλλά από το πόσο καλά μπορεί να το διαχειριστεί.