Η Νιγηρία υπέγραψε το πρώτο συμβόλαιο κατανομής παραγωγής φυσικού αερίου υπό το νέο θεσμικό πλαίσιο που εισήγαγε ο Νόμος για τη Βιομηχανία Πετρελαίου (Petroleum Industry Act – PIA), με την TotalEnergies και τον τοπικό της εταίρο. Η συμφωνία, που υπογράφηκε την 1η Σεπτεμβρίου, αφορά δικαιώματα έρευνας σε έκταση περίπου 2.000 τετρ. χλμ. στη λεκάνη του Δέλτα του Νίγηρα και θεωρείται πρότυπο για μελλοντικές επενδύσεις στον κλάδο.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Νιγηριανής Ρυθμιστικής Επιτροπής Άνω Ροής Πετρελαίου, Γκμπένγκα Κομολάφε, το νέο συμβόλαιο αντανακλά τη στροφή πολιτικής που επιδιώκει την απελευθέρωση του δυναμικού φυσικού αερίου της χώρας και τη μετάβαση σε οικονομία με ισχυρότερο μερίδιο αερίου στο ενεργειακό μείγμα. Ο ίδιος εκτίμησε ότι αντίστοιχοι όροι θα ενσωματωθούν και σε μελλοντικά συμβόλαια μεγάλης κλίμακας ή σε περιοχές που παραμένουν ανεξερεύνητες.
Η Νιγηρία, η μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός χώρα της Αφρικής, επιχειρεί να αξιοποιήσει τα σημαντικά αποθέματα φυσικού αερίου – τα οποία ανέρχονται σε 210,5 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια – ως εργαλείο οικονομικής ανάπτυξης αλλά και ως μεταβατικό καύσιμο στην πορεία προς καθαρότερες μορφές ενέργειας. Τον Ιούλιο, η ημερήσια παραγωγή αερίου έφθασε το 1,31 εκατ. βαρέλια ισοδύναμου πετρελαίου, έναντι 1,86 εκατ. βαρελιών αργού και συμπυκνωμάτων, καταδεικνύοντας τη βαρύτητα του κλάδου.
Παρά το σημαντικό δυναμικό, οι επενδύσεις μέχρι σήμερα έχουν περιοριστεί λόγω ανεπαρκών υποδομών και αστάθειας στο κανονιστικό πλαίσιο, με αποτέλεσμα σημαντικές ποσότητες αερίου να καίγονται στην ατμόσφαιρα (flaring). Παρά τη μείωση του ποσοστού στο χαμηλότερο επίπεδο τριετίας, το 7% της παραγωγής εξακολουθεί να χάνεται. Αναλυτές, όπως ο Αγιοντέλε Όνι, προειδοποιούν ότι η βασική πρόκληση αφορά την ανάκτηση κόστους και τη διαχείριση γραφειοκρατικών διαδικασιών.
Η αποστολή 600.000 βαρελιών βαρέος αργού που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα δείχνει ότι η Νιγηρία συνεχίζει να στηρίζει τα κρατικά έσοδα μέσω των εξαγωγών πετρελαίου. Ωστόσο, σύμφωνα με τον αναλυτή της Control Risk, Μίκολαϊ Τζάντσον, η βιωσιμότητα των νέων κινήτρων θα εξαρτηθεί από ευρύτερες μεταρρυθμίσεις. Χωρίς σταθερό πλαίσιο και ενίσχυση υποδομών, οι επενδυτές θα εξακολουθήσουν να αντιμετωπίζουν κινδύνους στην ανάπτυξη έργων φυσικού αερίου.
