Η τιμή των φωτοβολταϊκών συστημάτων έχει μειωθεί θεαματικά από τη δεκαετία του 1970, χάρη σε έναν συνδυασμό τεχνολογικών καινοτομιών, διαδικαστικών βελτιώσεων και δημόσιων πολιτικών, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του MIT που δημοσιεύθηκε στο PLOS ONE.

Οι ερευνητές κατέγραψαν 81 διακριτές εξελίξεις που οδήγησαν στη μείωση του κόστους, από τεχνικές παραγωγής πάνελ όπως το wire-sawing, έως διοικητικές βελτιώσεις όπως η ταχύτερη αδειοδότηση έργων. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η συμβολή και από άλλους κλάδους – όπως η βιομηχανία ημιαγωγών, η μεταλλουργία και η παραγωγή γυαλιού – που προσέφεραν τεχνολογίες και πρακτικές οι οποίες μεταφέρθηκαν στον τομέα της ηλιακής ενέργειας.

Η σταδιακή μάθηση και οι οικονομίες κλίμακας έπαιξαν επίσης κρίσιμο ρόλο, ενισχύοντας την αποδοτικότητα και μειώνοντας περαιτέρω το κόστος. Το αποτέλεσμα είναι ότι η ηλιακή ενέργεια έχει γίνει πλέον η φθηνότερη πηγή ηλεκτροπαραγωγής, ειδικά στην Ευρώπη, όπου τον Ιούνιο ξεπέρασε όλες τις άλλες πηγές.

Η συνεχιζόμενη πρόοδος περιλαμβάνει πλέον την αξιοποίηση AI, ρομποτικής και έξυπνων συστημάτων διαχείρισης δικτύου, ενισχύοντας την απόδοση και μειώνοντας το κόστος ακόμη περισσότερο.

Ωστόσο, νέα προβλήματα αναδύονται: η ανακύκλωση φωτοβολταϊκών παραμένει δύσκολη λόγω της μακράς διάρκειας ζωής και της σύνθετης δομής τους. Ερευνητικά προγράμματα σε ΕΕ και Αυστραλία αναζητούν οικονομικές και φιλικές προς το περιβάλλον λύσεις, με στόχο τη βιώσιμη διαχείριση στο τέλος κύκλου ζωής των πάνελ.

Η εμπειρία των φωτοβολταϊκών επιβεβαιώνει πως η συντονισμένη πρόοδος σε τεχνολογία, θεσμικό πλαίσιο και πρακτική εφαρμογή μπορεί να μεταμορφώσει ριζικά μια ακριβή τεχνολογία σε βασικό εργαλείο της ενεργειακής μετάβασης.