Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξετάζει τροποποίηση του κανονιστικού σχεδίου για τον τερματισμό της εξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο, με πιθανή απόσυρση της προτεινόμενης απαγόρευσης παροχής υπηρεσιών τερματικών LNG σε ρωσικούς προμηθευτές. Η αρχική διάταξη είχε στόχο να αποτρέψει τις ρωσικές εταιρείες από το να δεσμεύουν χωρητικότητα μέσω μακροπρόθεσμων συμβολαίων, περιορίζοντας τις εισαγωγές από εναλλακτικές πηγές.

Η πρόταση προήλθε από τη Δανία, που ασκεί την προεδρία της ΕΕ έως το τέλος του έτους, και στηρίζεται σε νομική ανάλυση σύμφωνα με την οποία οι υφιστάμενοι κανόνες αερίου ήδη διαθέτουν εργαλεία για την αντιμετώπιση πρακτικών τεχνητής δέσμευσης. Αντί για μια γενικευμένη απαγόρευση, τα κράτη-μέλη καλούνται να αξιοποιήσουν τα υφιστάμενα νομικά μέσα και τις αρμοδιότητες των εθνικών ρυθμιστικών αρχών και των αρχών ανταγωνισμού.

Σύμφωνα με το ισχύον σχέδιο, οι εισαγωγές ρωσικού αερίου μέσω συμβολαίων διάρκειας μικρότερης του ενός έτους θα τερματιστούν έως τις 17 Ιουνίου 2026, με εξαίρεση χώρες χωρίς θαλάσσια πρόσβαση, όπως η Ουγγαρία και η Σλοβακία. Οι αποστολές βάσει μακροπρόθεσμων συμφωνιών θα σταματήσουν έως το τέλος του 2027.

Η Δανία στοχεύει στην επίτευξη συμφωνίας μεταξύ κρατών-μελών μέχρι τον Οκτώβριο, ώστε στη συνέχεια να ακολουθήσουν οι διαπραγματεύσεις με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και να ολοκληρωθεί η διαδικασία έως το τέλος του έτους. Παρά τις ενστάσεις ορισμένων χωρών της Κεντρικής Ευρώπης, υπάρχει ευρεία πολιτική βούληση για τη σταδιακή απεξάρτηση από τη Μόσχα, προκειμένου να ενισχυθεί η ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ.

Παρά τη μείωση των ροών, η Ρωσία εξακολουθεί να καλύπτει σχεδόν το 20% της ευρωπαϊκής κατανάλωσης φυσικού αερίου, στοιχείο που καταδεικνύει τη δυσκολία πλήρους απεξάρτησης και τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει μια ηπιότερη στρατηγική.